مشاهده درد و آلام دیگران و تدبیر و اندیشه برای رفع آن دغدغه‌ای است که باید ارج نهاد، وقتی تدبیر و اندیشه فردی موجب تسکین درد آنها می‌شود خود موهبتی از سوی پروردگار است که در وجود آدمی نهاده شده است.